در سایر رسانه ها | بایگانی
به گزارش خبرگزاری شفقنا
حضرت آیت الله جوادی آملی: ملتی که امضای خودش را نمی‌شناسد چطور می‌توانید با او زندگی کنید؟
این مرجع تقلید در جلسه درس تفسیر امروز خود با تاکید بر حفظ قدرت کشور اظهار داشت: کافر حربی مادامی که در حرب است اموالش غارت می‌شود اما این زمان جنگ است، ولی در زمان صلح مادامی که آنها اهل غارت نیستند، به ما گفته اند شما هم اهل غنیمت نباشید.
به گزارش خبرگزاری حوزه
شناخت دنیا صرف تحصیل در حوزه و دانشگاه به دست نمی آید
حوزه/ حضرت آیت الله جوادی آملی گفتند شناخت دنیا صرف تحصیل در حوزه و دانشگاه به دست نمی آید، بلکه این شناخت با نماز شب و به برکت دیگر عبادات به دست می‌آید لذا اگر کسی می خواهد دنیا را بشناسد و گرفتار آن نشود راهش همین نماز شب و امثال ذلك است.
به گزارش خبرگزاری رسا
دانشگاهیان و حوزویان ظرف علم و چراغ هدایت باشند
حضرت آ‌یت الله جوادی ‌آملی گفت: مهم‌ترین وظیفه حوزوی و دانشگاهی خصوصاً و توده مردم عموماً، عمل به وصیت امام مجتبی(ع) است. ایشان فرمود «ظرف دانش باشید و چراغ هدایت»؛ وقتی ظرف علم شدید از بنان و بیان شما علم نشأت می‌گیرد.
به گزارش خبرگزاری شفقنا
حضرت آیت الله جوادی آملی: ما حق نداریم اسلامی حرف بزنیم ولی قارونی فکر کنیم
شفقنا- حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی گفت: آنچه در مسئله توحید مشکل ماست یا قارونی فکر کردن است یا فرعونی فکر کردن، مشکل ما همین دو غُدّه است؛ یا ما هر کار خیری که انجام دادیم خودمان را می‌بینیم و آن مبدأ خلاّق و فیاض را نمی‌بینیم!
به گزارش خبرنگار خبرگزاری«حوزه»
ای کاش جناب پاپ متوجه می شد که مهدی(عج) کیست/تفسیر و نهج البلاغه مهجور هستند
فرشتگان نه توان شاگردی بلاواسطه را دارند و نه حد وجودی را دارند که در حد علم، قدرت فراگیری داشته باشند
به گزارش خبرنگار معارف ایرنا
آیت الله جوادی آملی: معرفت گوهر اصلی انسان است
آیت الله عبدالله جوادی آملی، گوهر اصلی انسان را معرفت برشمرد و گفت که برخی علوم میهمان انسان هستند که باید با صاحبخانه هماهنگ شود.
به گزارش ایرنا
دیدگاهمان را در معرفت به اهل بیت (ع) جهانی کنیم
رئیس بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء گفت: نباید اهل بیت (ع) را در شیعه خلاصه کنیم بلکه باید آنها را برای همه انسان ها بخواهیم و دیدگاهمان را در معرفت نسبت به آنها جهانی کنیم.
به گزارش خبرگزاری شبستان
انتظار بدون مجاهده خیالی باطل است
خبرگزاری شبستان: آنکه به انتظاری تهی از رزم آوری و مجاهده، دل خوش می دارد و گمان می کند بی آمادگی برای جهاد و شهادت می توان منتظر موعود موجود بود، خیالی باطل دارد و کار انتظارش به سامان نخواهد رسید.
دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه
نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری در جامعه مدرن
حجت الاسلام و المسلمین دکتر مرتضی جوادی آملی در مصاحبه با ماهنامه خیمه، از نسبت اخلاق و احکام و ملزومات دین داری درجامعه مدرن می گوید و تاکید می کند جامعه با دینی که ناروا و نادرست تعریف و خوانش می شود و به ناروایی هم تحمیل می شود، در تعارض است.
خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)
«تحریر رسالةالولایه»؛ نگرشی محققانه در حوزه عرفان اسلامی
«تحریر رسالةالولایه» اثر آیت‌الله العظمی جوادی آملی که برگزیده سی‌وچهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی
ـــ ـــ



اشتياق به حيات دائم و نيز سلامت مستمر، در نهان همگان نهادينه شده است؛ نه كسي فاقد آن است و نه كسي را مي توان بر آن ملامت كرد، زيرا مطلب فطري فراگير است و از آسيبِ قدح مصون.

اشتياق به حيات دائم و نيز سلامت مستمر، در نهان همگان نهادينه شده است؛ نه كسي فاقد آن است و نه كسي را مي توان بر آن ملامت كرد، زيرا مطلب فطري فراگير است و از آسيبِ قدح مصون.

از طرفی روشن است که دنيا بستر آزمون و حوزه امتحان است و هر آزمايشي براي رسيدن به مقصد، و هر امتحاني براي نيل به مقصود؛ دوام آزمايش و استمرار امتحان، همانند دورِ باطل، عاطل خواهد بود.

هرچند عمرِ طولاني و سلامتِ دورانِ كهنسالي، مطلوب و نيز ميسور است و رسالتِ فنّ شريفِ طبّ از يك سو و مراقبت دستور پزشكي طبيبان حاذق از سوي ديگر، تأمين همين ايده فرخنده است؛ ليكن انسانِ مهاجر، هرگز در كارگاهِ طبيعت نخواهد ماند، بلكه مشتاق بارگاه فراطبيعت است و تخيّل زندگي جاودانه در اين دامگه، خطاي در تطبيق است. چون آنچه در درون هركسي تعبيه شد، شوق به جهان ابد، يعني معاد و رجوعِ به ديدار خداي سرمدي است؛ نه فسيل شدن در دنيا.

نه چنان مرگي كه در گوري روي ٭٭٭٭ مرگ تبديلي كه در نوري روي[1]

قرآن حكيم كه تحرير جهان، انسان و پيوند اين دو را به عهده دارد، انسان را مرغ باغ ملكوت مي داند كه با اعلام ﴿و مَن نُعَمِّرهُ نُنَكِّسهُ فِي الخَلقِ اَفَلا يَعقِلون﴾[2]، ترغيب به عقل مداري را به همراه دارد. چون اميد و شادابي را در گروِ روحِ سالمْ دانسته، زمينه سرور دائمي جهان جاويد را فراهم مي كند.

از جهان مرگ سوي برگ رو ٭٭٭٭ چون بقا ممكن بود فاني مشو[3]

حكمت متعاليه نه تنها روح را جسمانية الحدوث و روحانية البقاء مي داند، بلكه انديشه علمي و انگيزه عملي را نيز حدوثاً جسماني و بقائاً روحاني مي شمارد. لذا راهروان كوي حق مي كوشند، با تغذيه حلال و معتدل، سلامت هويت خويش را با علم صائب و عمل صالح تأمين نمايند كه دوران پيري را با برنامه سپري كنند و سرانجام به جاي قربان شدن، قرآن گردند.

هركه كاه و جو خورد، قربان شود ٭٭٭٭ هركه نور حق خورد، قرآن شود[4]

پژوهش كه نوعي طلب دانش است، به عنوان فريضه ديني مطرح است. گستره زماني و پهنه زميني اين دستور الهي، در گفتمان دو رهبر آسماني مشهود است؛ موساي كليم(عليه‌السلام) در پژوهش علم تأويل، به دنبال خضر(عليه‌السلام)، عزم رحيل كرد و چنين فرمود: ﴿لا  اَبرَحُ حَتّي اَبلُغَ مَجمَعَ البَحرَينِ اَو اَمضِي حُقُبا﴾[5]؛ من از سَير دست بر نمي دارم، تا به محلّ برخورد آن دو دريا، يا نزديك به يك قرن راه پويم.

تحقيق، گاهي سمعي و بصري است كه متزمّن و متمكّن است و گاهي عقلي و قلبي است كه خارج از حوزه زمان و بيرون از قلمرو زمين است، بلكه با عمق عقل يا ژرفاي دلْ، معقولْ يا مشهودْ مي شود؛ هر چند صاحبدل، پاي پژوهشِ صاحب نظر را چوبين مي داند؛ ليكن ارباب سَمْع و بَصَر، بال اصحاب پژوهش عقلي را نيرومند و تيز پرواز مي يابند.

نيست در چنبر نُه چرخ يكي پروين بيش ٭٭٭٭ هست پروين كده هر چنبري از عنبر تو[6]

اسلام كه خود فرهنگ مدار و عقل محور است، دانش پژوهي را ارج مي نهد و باور بي تحقيق را سرابِ بي اثر دانسته، ايمان پژوهنده را سَرِ آب ثمر بخش مي شمارد. نمودار اين مطلب سامي را، مي توان از قرآن حكيم آموخت، زيرا دانش يا به سوي اثباتِ حق حركت مي كند، يا به جهت نفي باطل، يعني آنچه در نهان يك دانشور مطرح است يا تصديق چيزي است يا تكذيب چيزي. دستور صريح كتاب آسماني اين است كه هر كدام از اين دو عنصر ياد شده، بايد محقّقانه باشد.

پيام آيه ﴿و لا تَقفُ ما لَيسَ لَكَ بِهِ عِلم اِنَّ السَّمعَ و البَصَرَ و الفُؤادَ كُلُّ اُولئِكَ كانَ عَنهُ مَسئولا﴾[7] اين است كه تا چيزي براي تو ثابت نشد و تو به آن علم پيدا نكردي، پيروي نكن، زيرا هركدام از ابزارهاي علمي مزبور، مورد بازخواست قرار مي گيرند و از انسان درباره آن ها پرسش و سؤال مي شود.

و پيام آيه ﴿بَل كَذَّبوا بِما لَم يُحيطوا بِعِلمِهِ و لَمّا يَأتِهِم تَأويلُهُ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذينَ مِن قَبلِهِم فَانظُر كَيفَ كانَ عقِبَةُ الظّلِمين﴾[8] نيز اين است كه تبهكارانِ اعتقادي، چيزي را تكذيب كرده اند كه به آن احاطه علمي نداشتند (بدون پژوهش و تحقيق به نفي مطلبي مبادرت ورزيده اند). كژ انديشانِ تاريخ گذشته نيز به همين روال، پيامبران قبلي را تكذيب كرده اند. آنچه از اين دو آيه و مانند آن بر مي آيد، ضرورت پژوهش در قبول و نكول مطالب است. در اين راستا، فرقي بين دانش تجربي و علم تجريدي، و تفاوتي بين علم طبيعي و دانش فراطبيعي نيست.

از منظر اسلام، دانشي معقول و علمي مقبول است كه در حدّ نصاب لازم، مبادي و مباني، علل و علائم، ادلّه و شواهدِ عيني و علمي چيزي جست وجو شده و كشف گردد، آنگاه به وجود يا عدم آن حكم كرد. توليد علم، جنبش نرم افزاري، بومي كردن علم و خودكفايي اين مرز و بوم، در گرو پژوهش روشمند است.

فتواي شرع مبين، حركت در مدار تحقيق است؛ نه ركود در خوابگاه تقليد. جامعه مصرف كننده، جام استقلال را نمي بيند و جامه آزادي را در برنمي كند.

هان اي خردورزان! حكيمانِ ادب پرورِ ايران زمين چنين سروده اند:

تن چو گِرد باده گشتم كم گرايم گِردِ باد ٭٭٭٭ آسماني كرده باشم آسيايي چون كنم[9]

ساليان متمادي، خردمندان اسلامي صبغه آسماني داشتند. استعمار از يك سو، استبداد از سويي، استثمار از سوي سوم و استعباد از سوي چهارم، ملّت را آسيايي كرده اند. اكنون كه به يُمن انقلاب ديني و به بركت نثار شهيدانِ به خون خفته و ايثارِ جانبازان به بستر آرميده، صلاي آسماني شدنِ مهندسان فرهنگي كشور به گوش مي رسد، همگان بكوشيم در طرح جامع علمي و تنظيم هندسه پژوهشي و تدوين منشور تحقيق، ايران اسلامي را به جايگاه اصلي او برسانيم. بايد عنايت كرد كه عالم و آدم، همگي جست وجوگر و پژوهنده اند، لذا آن را جهان و اين را روان ناميده اند.

زير و زَبَر عالَم بهر طلب است اَرْ ني ٭٭٭٭ تنگا كه زمينستي لنگا كه زمانستي[10]

 



[1] ـ مثنوي معنوي، دفتر ششم، بيت739.

[2] ـ سوره يس، آيه 68.

[3] ـ مثنوي معنوي، دفتر پنجم، بيت 1147.

[4] ـ مثنوي معنوي، دفتر پنجم، بيت 2478.

[5] ـ سوره كهف، آيه 60.

[6] ـ ديوان حكيم سنائي، ص997.

[7] ـ سوره اسراء، آيه 36.

[8] ـ سوره يونس، آيه 39.

[9] ـ ديوان حكيم سنائي، ص393.

[10] ـ ديوان حكيم سنائي، ص624.